De Familie op Reis

Author: art

  • Anuradhapura

    This entry is in the series 2015 – Sri Lanka

    Na 1,5 uur komen we aan bij het hotel in Anuradhapura. Iets buiten het stadje. Een klein hotel waar we een piepkleine familiekamer hebben. Maar daarentegen is het zwembad mega groot. Even zwemmen en wat lunchen en daarna gaan we met de fiets naar alle bezienswaardigheden van Anuradhapura. Dat fietsen is een hele belevenis. Alle kinderen en ook veel oudere mensen zwaaien en roepen naar ons als we langs komen fietsen. Vooral Roos heeft veel bekijks. We komen langs een meer waar veel mensen zich aan het wassen zijn of de was aan het doen zijn. Verderop komen we bij een van de bezienswaardigheden en een plek waar veel boeddhisten naar toe gaan. Het zou gaan om de oudste boom ter wereld. Roos en ik komen makkelijk binnen met een allebei een sarong. Voor de mannen is het lastiger. Men vindt hun korte broeken te kort. Dus bij een kraampje 2 sarongs gekocht en ook zij naar binnen (ze zien er echt aandoenlijk uit ?). Om de boom zijn allerlei plekken waar mensen offers brengen en waar men allerlei teksten voorleest/zingt. Roos en ik krijgen n touwtje om onze rechterpols en een witte stip op ons voorhoofd. Daarna wordt er gewezen op een bakje met geld….. Een bijzonder schouwspel waar je je een beetje een indringer voelt maar waar we heel vriendelijk worden benaderd. De boom trouwens ziet er niet bijzonder uit, maar dat is natuurlijk onze westerse blik.Daarna hebben we nog wat rond gefietst langs de grote stoepa’s en daarna terug naar het hotel. 

    De volgende ochtend zijn we naar het SOS kinderdorp van Anuradhapura gegaan. We willen dit dorp financieel gaan ondersteunen en vonden het prettig om te zien (ook voor Lars en Roos) hoe ze daar werken. We hadden ook wat spulletjes voor de kinderen meegenomen. We werden vriendelijk ontvangen door de manager en hij heeft ons rondgeleid. Echt indrukwekkend hoe dit kinderdorp werkt en welke sfeer gecreëerd is. Er zijn 14 huizen waar in elk huis 10 kinderen wonen met een “moeder”. Dit is een vrouw uit de omgeving die zelf geen familie heeft en hier permanent woont. De huizen zien er mooi uit met vrolijke kleuren, een keukentje, speelplek en een paar slaapkamers met stapelbedden. De kinderen zijn tussen 1 en 15 jaar en de meeste kinderen zijn wees vanwege de burgeroorlog of tsunami. Ook kinderen van ongetrouwde moeders en van ouders die niet voor hen kunnen zorgen worden hier opgevangen. Er wordt gezorgd voor medische verzorging, ze gaan allemaal naar school, maar het belangrijkste is dat er een echt thuis wordt gecreëerd voor de kinderen.

    Erg indrukwekkend wat ze hier gecreëerd hebben en welke positieve sfeer het dorp uitstraalt ondanks alle ellende die de kinderen hebben meegemaakt. 

    Terug naar het hotel en vervolgens richting station om de trein te nemen naar Polgahawela. Freja.

  • Sigiriya

    This entry is in the series 2015 – Sri Lanka

    Om half 8 ‘s ochtends met de tuktuk naar de rots. Hopelijk nog niet zo druk en nog niet zo warm. Eerst de tuinen doorgelopen en daarna gestart met de klim. Van uitgesleten stenen trappen tot metalen wenteltrappen, alles om boven te komen. Halverwege mooie fresco’s in een rots. Lars en Roos zijn als eerste boven, Art volgt en ik sluit de rij (met aardig wat rustpauzes onderweg, maar gehaald ?). Boven op de rots een waanzinnig uitzicht en een heerlijk briesje. Daar hebben we een tijdje gezeten. Naar beneden ging aanzienlijk sneller en inmiddels files toeristen op de weg naar boven. Goed dat we zo vroeg zijn gegaan. Beneden in het smerigste tentje ooit een fles water gescoord en snel naar buiten. Daarna zijn we nog door het museum gelopen waar veel opgegraven spullen te zien zijn en een goede impressie gegeven wordt hoe het paleis er vroeger boven op de rots uitgezien moet hebben.Met de tuktuk weer terug naar het hotel: kinderen duiken gelijk het zwembad in en Art en ik relaxen wat.

    We zijn ‘s middags met een jeep op safari geweest in het national park Minneriya, een half uurtje van ons hotel vandaan. Bij de ingang stapte een park ranger bij ons in. Hij kent de goede plekken en kon inderdaad veel dieren spotten die wij voorbij gereden waren. We hebben ruim 3 uur rondgereden en het was echt fantastisch! Een schitterend gebied met veel water waar allerlei dieren aan het eind van de dag naar toe komen voor wat verkoeling. Eerst zagen we een kleine krokodil, veel waterbuffels, mangoesten (soort marter), apen en natuurlijk olifanten. Eerst enkelen en later een grote groep van zo’n 75 olifanten. We konden behoorlijk dichtbij komen en konden goed foto’s maken. Ook veel mooie vogels: witbuikzeearenden, een soort ijsvogel, ibissen en ooievaars. Aan het eind wilde de park ranger nog naar een andere groep olifanten die aan het drinken waren, maar hij werd gewaarschuwd dat een agressief vrouwtje de weg blokkeerde. We gingen toch kijken en inderdaad we konden niet verder. De agressieve dame bleef op het pad staan en na wat aandringen van mijn kant zijn we omgedraaid. Toch best wel groot zo’n beest. Afijn, veilig het park weer uitgekomen en iedereen was erg enthousiast over dit uitje. Roos vond het sowieso al geweldig om in de jeep te staan terwijl die door kuilen en door een riviertje ging. Super dag geweest. Morgen gaan we weer verkassen en gaan we met een busje naar Anuradhapura, zo’n 1,5 uur rijden. Freja.

  • Van Trincomalee naar Sigiriya

    This entry is in the series 2015 – Sri Lanka

    We nemen vandaag afscheid van het Pearl Oceanic Resort. We hebben hier heel veel gezwommen in de oceaan en in het zwembad en lekker geluierd. De 2e dag zijn we ‘s ochtends vroeg met ‘n bootje naar Pigeon Island gegaan. Een eilandje op een half uurtje varen waar relatief veel koraal is en je goed kan snorkelen. Het is een nationaal park, dus eerst een ticket scoren op het vasteland daarna de oversteek naar Pigeon Island. Dit ticket is eigenlijk een vergunning, wordt aan het strand van het vasteland uitgegeven en is een compleet A3 formulier met tal van stempels en handtekeningen. Erg officieel allemaal. Snorkels op en flippers aan en de zee in. Veel mooie vissen in allerlei kleuren en wat koraal. Ook veel kapot getrapt koraal. Toen naar de andere kant van het eiland waar de zee behoorlijk wild is op zoek naar haaien. Helaas, te veel wind volgens ons mannetje. Toen we terugkwamen bij onze spullen op het eiland was het opeens mega druk. Goed dat we zo vroeg zijn gegaan en heerlijk rustig hebben kunnen snorkelen. Bijzonder om te zien dat ook veel locals deze plaats bezoeken en dat ook vrouwen met burka in de zee waren. Ziet er bijzonder uit. Met ‘t bootje weer terug naar ons resort. Hier in het noordoosten zo langs de kust varend zijn de gevolgen van de tsunami goed te zien. Weinig hoge palmbomen, weinig bebouwing. Je kunt je niet voorstellen hoe dat geweest moet zijn. Er zijn in Sri Lanka zo’n 35.000 slachtoffers gevallen vanwege de tsunami.Terug in ons resortje hebben we besloten niet naar Jaffna in het uiterste noorden te gaan maar richting Sigiriya. Door de extra dag in Kandy vanwege de “darmissues” zouden we de rots van Sigiriya missen en wordt het erg veel gehaast. Dus Jaffna gecanceld en 2 andere hotels geboekt. We gaan eerst 2 nachten naar een hotel vlakbij Sigiriya en daarna iets noordelijker. Daar vandaan springen we dan op de trein richting zuiden en volgen we weer ons oorspronkelijke geplande route.

    Na een reis van ca. 2 uur (busje met chauffeur) komen we aan bij Sigiriya Village Hotel. Een groot, mooi aangelegd park met huisjes en n groot zwembad. Art vindt het de sfeer van een dierentuin hebben en inderdaad er zijn apen, schildpadden en veel eekhoorntjes. De huisjes zijn perfect en ‘s middags relaxen we bij het zwembad vanwaar je de rots al kan zien. 

    Morgenochtend vroeg ‘n tuktuk geregeld en dan gaan we de berg op!